Sommige mannen kopen voor hun 40ste verjaardag een moto, anderen een sportwagen en nog anderen lopen in 5 dagen tijd 230 kilometer door Andalusië bij een temperatuur van 40 graden. Wij spraken met een man uit die laatste categorie: Diego De Doncker, Site Inspector bij Pauwels Consulting. Een onwaarschijnlijk knap verhaal!

Diego, twee weken geleden vertelde je ons dat je ter ere van je 40ste verjaardag ging deelnemen aan de Al Andalus Ultimate Trail, een ‘ultrarun’ van 5 dagen in Andalusië. Inmiddels ben je terug in België. Dus… Hoe heb je de Al Andalus Ultimate Trail ervaren?

Diego: Het was een fantastische ervaring! Ik heb heerlijk gesport -en behoorlijk afgezien- in een mooie omgeving met prachtige mensen om me heen. Ik veel leuke mensen ontmoet.

Klinkt goed Diego. En behoorlijk intens. Klopt het dat je ook nog eens met een blessure aan de Trail begonnen bent?

Diego: Ja, inderdaad. Drie weken voor de start kreeg ik een ontsteking in de rechterknie waardoor ik noodgedwongen rust moest nemen. Een aantal dagen voor de trail ben ik dan naar Andalusië gereisd om te wennen aan de warmte. Het is er nu 40 graden Celsius! Blijkbaar heeft de combinatie van rust en warmte in die eerste dagen een positief effect gehad.

Enkel in de vierde etappe kreeg ik na 45 kilometer wat last. Toen moest ik nog 22 kilometer gaan want het was een etappe van 67 kilometer. Gelukkig gaf het medische team me een pijnstiller. Daarna kon ik snel verder maar ik heb die dag uiteindelijk toch ongeveer een half uur verloren.

Hoe zag een typische dag tijdens de Trail eruit?

Diego: De dag begon altijd rond 6.30u. Dat was nodig omdat we meteen een ontbijt met veel koolhydraten moesten voorbereiden en opeten. Vervolgens kleedden we ons om, vulden we onze camelbak met water en voedsel en begonnen we aan onze stretchoefeningen.

De start werd meestal rond 8.30u of 9.00u gegeven. Tot mijn verbazing behoorde ik tot de kopgroep. Daarom vertrok ik altijd als een van de laatsten aan de etappe. Na aankomst kregen we water, cola, energiedranken en fruit. Er stond ook altijd een ijsbadje klaar om de benen in te steken. Dat helpt bij de recuperatie.

De dag werd altijd afgesloten met een deugddoende massage, een briefing over de volgende etappe en een avondmaaltijd. Rond 21.30u lagen de meesten al te slapen. In een veel te warm tentje uiteraard. (lacht)

Wat was je moeilijkste moment tijdens de Trail?

Diego: Dag 2! Tussen kilometer 20 en 31 hadden we een zware beklimming. Die liep langs een steil bergpadje met grote en kleine stenen. Daar moesten we zeer geconcentreerd zijn!

Aan de ene kant hadden we de bergwand, aan de andere kant een ravijn. Er was geen schaduw, geen wind en in de volle zon haalde het kwik gemakkelijk 42 graden. Daardoor raakte ik ook snel zonder water. Geen pretje!

Wat heeft je door deze moeilijke momenten gehaald?

Diego: Ik wilde met deze trail nog eens mijn grenzen opzoeken en erover gaan. Wanneer ik het moeilijk had dacht ik dus altijd “Zo, daar is uw grens. Wat ga je doen? Op de tanden bijten en doorgaan uiteraard!”

Wat was het moeilijkste? Het fysieke of het mentale aspect?

Diego: Fysiek gezien was ik blijkbaar goed voorbereid. Ik liep elke etappe een beter resultaat en naar het einde toe werd ik steeds sterker. Op de eerste dag en de tweede dag eindigde ik als 36ste, op de derde dag als 33ste, op de vierde dag als 29ste en op de laatste dag zelfs als 12de. In het eindklassement stond ik uiteindelijk op de 29ste plaats.

Fysiek ging alles dus goed; het mentale aspect was moeilijker. ’s Morgens stond ik op met spierpijn en blaren op mijn voeten. Ik moest me elke ochtend weer opladen en door die eerste pijn heen bijten.

Daarna was het ieder voor zich, want na een uur liep iedereen toch alleen. En dat soms voor de rest van de etappe. Het parcours was dan ook nog eens zo gemaakt dat er zelden of nooit een dorpje op je weg kwam. Een behoorlijke beproeving dus.

Heb je ooit aan opgeven gedacht?

Diego: Nooit! Ik heb enorm veel tijd in mijn voorbereiding gestoken. Dat was best een opgave voor mezelf maar ook voor mijn echtgenote en mijn kinderen. Ze hebben mij vaak moeten missen.

In het weekend een uitstapje doen? Nee, papa gaat een lange duurloop doen. Papa, gaan we voetballen? Nee, papa moet gaan lopen en daarna naar de kine… Ik kon het tegenover mezelf en mijn gezin gewoon niet maken om op te geven. No way!

Waaraan dacht je tijdens het lopen?

Diego: Tijdens het lopen maak ik altijd mijn hoofd leeg. Ik heb dus niet veel nagedacht. (lacht) Soms vond ik het wel jammer dat ik de schitterende plaatsen op de weg niet met mijn familie of vrienden kon delen… maar veel tijd om daarover na te denken was er nooit. Ik moest altijd vooruit.

Wat was het mooiste moment tijdens de Trail?

Diego: De aankomst na de langste dag. Die dag hebben we 67 kilometer gelopen. Ik had nog nooit meer dan 44 kilometer op een dag gelopen dus daar was ik vooraf wel wat bang voor.

Wat dacht en voelde je toen je de finish bereikte?

Diego: De laatste etappe was voor mezelf de beste. Ik finishte tussen en voor kerels waar ik de vorige dagen ver achter eindigde. Ik was vooral trots dat ik na 5 dagen nog zo ‘fris’ en sterk voor de dag kwam. Na de aankomst kwamen er natuurlijk ook veel emoties los.

Wat zal je voor altijd bijblijven?

Diego: Er stonden zoveel verschillende mensen en nationaliteiten aan de start. Bouwvakkers, verplegers, topbankiers, topingenieurs (die wolkenkrabbers plaatsen in het midden-oosten), fabrieksarbeiders… En toch is op zo’n moment iedereen gelijk. Iedereen heeft hetzelfde doel. Iedereen ziet af. Iedereen helpt elkaar door moeilijke momenten. Iedereen motiveert en troost elkaar. Prachtig!

Heb je al nieuwe sportieve doelen?

Diego: Niet direct. Dit zal nog wel enkele weken in mijn lijf blijven hangen. Maar ik heb wel de smaak te pakken en ik zal in de toekomst zeker nog wel eens een andere extreme uitdaging zoeken en aangaan.

Heb je nog advies voor mensen die zo’n ‘zotte’ uitdaging willen aangaan?

Als je zoiets wil doen, zoek dan goed naar iets dat echt bij je past. Verder geldt voor alles hetzelfde:

Als je voor iets gaat in het leven,
dan moet je niet half,
niet lauw, niet warm,
maar gloeiend heet ervoor gaan!

Dat zijn mooie woorden om mee af te sluiten, Diego. Nogmaals gefeliciteerd met je topprestatie en veel succes met je volgende projecten!

Wil je meer interviews met onze consultants lezen?

Vond je dit interview interessant? Bedankt om het met je netwerk te delen!

Wil je meer interviews met onze consultants lezen? Druk dan op de rode knop hieronder. Je ontvangt dan al onze interviews in je mailbox zodra ze op onze website verschijnen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *