Wie is Florian?

Beginnen op een lege farmasite

Mijn eerste opdracht was Reference Standard Owner op een van de grootste farmaceutische sites van België. Twee heel toffe gesprekken, meteen een goede klik, en meteen ook een goede match met de manager daar.

Wat zo'n rol inhoudt, klinkt abstracter dan het is. Ik had een aantal geneesmiddelen onder mijn beheer, die al in het portfolio zaten. Voor elk daarvan zorgde ik voor de referentie standaarden: het gouden staal waartegen labo's hun analyses afzetten. Zo hoort het eindproduct er in analytische resultaten uit te zien, daarmee vergelijken ze bijvoorbeeld een nieuwe productiebatch of een te analyseren staal, en zo bevestigen ze dat die batch of dat staal in orde is.

Ik was daar eigenaar van, op alle vlakken. Elke levering van zo'n referentie standaard moet binnen een bepaalde termijn en volgens een vaste procedure gecertificeerd worden. In een gereguleerde omgeving hoort daar ook bij dat je afwijkingen opvolgt, onderzoekt en verklaart, en dat was mee onze verantwoordelijkheid. Compliance, kwaliteit, en puur analytisch werk kwamen daar samen. Referentie standaarden zijn op zich een afgebakend domein, maar het raakt wel heel veel departementen, en zelfs andere bedrijven. Heel veel verschillende prikkels. Voor iemand die net van de schoolbanken kwam, was dat de best mogelijke eerste job.

Ik ben trouwens in volle coronaperiode gestart, dus die site met duizenden mensen was zo goed als leeg. Ik kreeg mijn opleiding in een gebouw dat op dat moment gewoon leegstond, wat een vreemde manier is om ergens te beginnen. Wegwijs gemaakt worden deed ik door een collega die daar al via ons werkte. We hadden er echt een groepje zitten. Ik ben ook op dezelfde dag gestart als nog iemand van bij ons, met een heel ander karakter, maar net daardoor complementair. Dat vond ik goed gedaan. Hij kwam rechtstreeks uit een farmaceutische richting en kende die wereld al, ik kwam uit de biomedische wetenschappen en moest inhoudelijk wat inhalen. Maar niets is onmogelijk als je er werk in steekt.

Drie maanden in, en al een eigen onderzoek

Het eerste moment waarop ik dacht dat ik echt iets bijdroeg, was klein: mijn eerste certificaat afronden, in mijn eerste maand. Ik had voor het eerst iets afgewerkt waar de wereld effectief iets mee doet, waar een analyse mee afgerond kon worden om vervolgens bijvoorbeeld een nieuwe product op de markt vrij te kunnen geven.

Het tweede moment kwam na drie maanden. In een van mijn projecten dook een afwijking op die uitgezocht moest worden. In een gereguleerde omgeving gaat zoiets nooit vanzelf over: je moet alles kunnen reconstrueren en elk scenario kunnen uitsluiten, ook de scenario's die achteraf onwaarschijnlijk blijken. Ik kreeg meteen het vertrouwen van mijn manager om dat onderzoek van begin tot eind te doen. In dialoog met haar, uiteraard, maar het traject was van mij. Met de betrokken mensen gaan praten, de tijdslijn opnieuw opbouwen en het onderzoek uitschrijven volgens de geldende procedures. Er kijken bij zoiets veel mensen mee vanuit quality, dus de druk is groot. Zeker voor iemand die er drie maanden werkt. Maar dat is bij mij net wat klikt: ik presteer beter onder druk.

Het is uiteindelijk goed afgelopen. Maar dat wist je op voorhand niet, en precies daarom moet zo'n onderzoek grondig gebeuren. Het was het eerste moment waarop ik dacht: hier ben ik wel trots op. Zo'n onderzoek krijg je niet vanzelf wanneer je er nog maar net werkt.

Een tweede site, ander soort werk

Na een goede twee jaar merkte ik dat ik minder snel bijleerde dan in het begin. Ik leerde er nog altijd bij, maar de curve vlakte af, en dat voelde ik. Ik ben ervan overtuigd dat je zeker als starter eerst in de breedte moet leren. Zo zie je veel verschillende dingen en kom je te weten wat je wel en wat je niet wilt. Daar maak je later betere keuzes mee. Dus in plaats van te wachten tot iemand het voor mij zou opmerken, heb ik het zelf gezegd.

Ik heb dat zelf aangegeven, en Pauwels is daar direct mee aan de slag gegaan. Heel persoonsgericht: wat zoek je juist, wat zoek je niet? Ik was daar ook eerlijk over, want ik werkte er op dat moment nog niet zo lang. Iemand van HR heeft mij daarbij geholpen, en met een aantal van die mensen werk ik vandaag nog altijd samen. We zijn een beetje meegegroeid, elk in onze richting. Ik veranderde dus van werk zonder van werkgever te veranderen, en dat is net wat de stap klein genoeg maakte om hem te durven zetten.

Zo kwam ik op een tweede grote farmasite terecht, in clinical manufacturing. Echt het productiegebeuren, voor klinische campagnes, op hoge tijdsdruk en met harde deadlines. In de tijdslijn van een geneesmiddel was dat een mooie opvolging: tijdens mijn studies zat ik op preklinisch werk, met celculturen en labomodellen, daarna op de ontwikkeling van het product zelf met de referentie standaarden, en nu op het moment dat het product er is en effectief gemaakt moet worden.

Ik wilde ook eens iets hands-on doen, en in manufacturing sta je mee op de vloer van de fabriek. Ik volgde mee op of de stappen die we als team hadden uitgeschreven ook zo werden uitgevoerd, en of er problemen opdoken die mee opgelost moesten worden. Op mijn eerste opdracht zat dat meer op de achtergrond. En het was echt projectmanagement: heel veel stappen en heel veel afdelingen, R&D, productie en supply chain, mee tot een einddatum zien af te werken, van alles een beetje kennen en het dan samenbrengen.

Terug, met meer overzicht

In november 2024 ben ik teruggekeerd naar mijn eerste site, in een bredere rol. Waarom terug en niet iets volledig nieuws? Omdat ik me daar destijds heel erg had geamuseerd. Mijn eerste rol was bewust diep en afgebakend, en dat is precies wat je als starter nodig hebt. Maar de analytische ontwikkeling van een geneesmiddel is enorm breed en loopt over veel afdelingen. Na een tijd wilde ik daar ook het geheel van zien, en deze functie was de kans om dat hogere zicht te krijgen. Dat zag ik zelf als een volgende stap, en Pauwels zorgt ervoor dat die volgende stappen ook effectief aangeboden worden, aansluitend op wat je daarvoor gedaan hebt.

Vandaag sta ik in voor de externe kant van analytical development: de samenwerking met een reeks externe contractlabo's en productiepartners die analytische testen voor ons uitvoeren. Dat is het deel van de functie dat ik persoonlijk het leukste vind. Ik ben het aanspreekpunt tussen onze afdelingen en die externe partners. Elk bedrijf werkt anders, dus je moet daar heel genuanceerd in zijn. Wij hebben onze belangen en verwachtingen, de externe partners hebben de hunne, en het is aan ons om die op elkaar af te stemmen zodat er een harmonieuze samenwerking mogelijk is. Van labotechniek en instrumentatie tot software en kwaliteit: heel veel verschillende onderwerpen komen samen. Die variatie vind ik zalig.

Het moeilijkste eraan? Veel rollen voorzien een handleiding. Deze rol helemaal niet. Je bent verantwoordelijk voor de relatie met al die partners, op alle vlakken tegelijk, en dat laat zich niet in zwart en wit omschrijven. En net dat was voor mij de reden om ze te doen. Een rol waarin alles al uitgeschreven staat, leert je na een tijd weinig meer. Een rol waarvan niemand je precies kan vertellen hoe ze moet lopen, dwingt je om zelf na te denken, vragen te stellen en dingen uit te proberen. Dat is oncomfortabel in het begin. Het is ook de snelste manier waarop ik ooit heb bijgeleerd.

Wat ambassadeur zijn hier betekent

Een ambassadeur van Pauwels Consulting is een consultant die op de site van de klant het aanspreekpunt is voor zijn Pauwels Consulting-collega's. Ik vang nieuwe mensen op, ik hou voeling met wat er speelt en ik probeer de afstand tussen de klant en ons eigen kantoor kleiner te maken. Sinds juni 2025 doe ik dat, naast mijn eigen job.

Nog voor de rol op mijn pad kwam, deed ik eigenlijk al iets wat er sterk op lijkt: iemand uit mijn netwerk warm maken voor Pauwels, gewoon omdat ik er zelf graag werk. Toen de rol vrijkwam, heb ik erover gesproken met Debbie, mijn talent manager. Ik probeer de afstand tussen de mensen op de vloer, de klant en ons eigen kantoor wat kleiner te maken, zodat het allemaal wat familiairder aanvoelt. Tussen de backoffice en de consultants zijn er al bruggen, want de talent managers, de key account managers en HR zijn daar allemaal bij betrokken. Ik voeg daar gewoon een extra stap aan toe, vanop de vloer.

Ik ben begonnen bij de nieuwe mensen. Als er iemand nieuw start, gaan we samen lunchen: over de nieuwe functie, over het bedrijf, over Pauwels. Zij weten daarna bij wie ze terechtkunnen, en ik weet wat er speelt op de site. Dat werkt langs twee kanten. Ondertussen zijn dat een tiental mensen of meer, en ik organiseer ook lunches met kleine groepjes tegelijk, want dan zie je meteen de dynamiek van een groep. De volgende stap zijn bewust de collega's die er al langer werken. Bij nieuwe mensen is er een natuurlijk moment om contact te leggen, bij iemand die al jaren op de site zit veel minder. Binnenkort start ik daarom met lunches specifiek voor die groep. Dat wordt een ander gesprek: dieper, meer over cultuur en over ervaringen langs beide kanten. Daar wil ik echt naartoe: dat iemand gewoon laagdrempelig een bericht stuurt van "hé, ik heb dit, wat denk jij?"

De samenwerking met de backoffice is er ook door veranderd. Ik heb nu een driewekelijkse meeting, en zo'n relatie bouwt zichzelf op. Met mijn talent manager gaat het vooral over de connectie met het team en over wat mensen nodig hebben. Met onze key account manager gaat het meer over hoe de organisatie in elkaar zit, zodat wij beter begrijpen waar we onze klant echt vooruithelpen. Bij de ene verklein ik de afstand tussen de backoffice en de consultants, bij de andere die tussen de klant en de backoffice.

Blijven bijleren, en wie daarbij helpt

Ik ben eigenlijk permanent aan het nadenken over hoe ik kan bijleren, en over wat Pauwels mij daarbij kan bieden. Want er is hier veel mogelijk, op heel veel verschillende niveaus en manieren. Alleen komt dat niet vanzelf naar je toe.

Debbie is al bijna vijf jaar mijn talent manager, van in het begin. Ik heb ooit een heel plan voor haar gemaakt: waar ik naartoe wilde groeien, welke richting dat precies was, wat ik daarvoor nodig had en wat daarvan bij Pauwels bestaat. Zo'n gesprek gaat niet over een cursus die er toevallig is, maar over waar ik over drie jaar wil staan en welke stap mij daar dichter bij brengt. Ik leg uit waarom, en zij neemt dat mee naar binnen en verdedigt het daar. Dat zij die tijd neemt voor één consultant, vind ik echt credits waard.

Dat is voor mij het verschil tussen een werkgever die zegt dat je mag groeien en een werkgever waar dat ook effectief gebeurt. Ik heb hier nooit het gevoel gehad dat ik iemand moest overtuigen dat ambitie een goed idee is. Ik moest alleen kunnen uitleggen waar ik naartoe wilde. En er waren evengoed periodes waarin ik het even niet wist. Dat is normaal, dat heb ik in die jaren meermaals gehad. Niet elke maand is een sprong vooruit. Op zo'n moment heb ik vooral verheldering nodig, en dan kan ik gewoon aankloppen en met iemand van de backoffice gaan zitten tot het weer helder is. Er is hier veel mogelijk. Je moet het alleen vragen.

"Ik ben altijd aan het nadenken over hoe ik kan bijleren, en over wat Pauwels mij daarbij kan bieden."

Waarom dit werkt

Als iemand net afstudeert en twijfelt over consultancy, dan begrijp ik dat. Ik kwam uit de academische wereld en was nieuwsgierig naar de industrie, en consultancy heeft mij enorm geholpen om die nieuwsgierigheid in te lossen. En als je het gevoel hebt dat je ergens vastzit, durf dan aan te geven dat je wilt switchen. Je kunt daar alleen maar door groeien, want het is je eigen profiel dat je aan het trainen bent voor de toekomst. Dat is voor mij het grote voordeel: de vrijheid om te switchen, om te groeien, en om aan te geven waarin je wilt groeien, met daar bovenop nog de begeleiding die je erbij krijgt.

Het gekke is dat ik zelf helemaal geen switcher ben.

Ik zou veel loyaler zijn aan één project. Ik vind het ook belangrijk om het DNA van een bedrijf mee te dragen, en dat DNA heb je niet te pakken na een jaar. Precies daarom past dit bij mij. Ik ben bijna vijf jaar bij dezelfde werkgever, ik heb Pauwels leren kennen, en tegelijk heb ik drie totaal verschillende rollen gedaan op twee sites zonder ooit opnieuw te moeten solliciteren of iets op te geven. Bewegen kostte mij hier niets.

Wat ik zou meegeven aan een jongere versie van mezelf, is dit. Geniet van de stress. Stress betekent dat je een moment ingaat waarvan je niet zeker weet of je het kunt, en dat is net waar je iets leert. Alles wat ik hier geleerd heb, heb ik geleerd net buiten de zone waarin ik me comfortabel voelde. Vroeger was ik banger om te falen. Maar ik heb het altijd toch geprobeerd, en nu ben ik veel rustiger bij dingen die ik nog niet ken. Fouten heb ik ook gemaakt. Daar leer je uit, en het gaat er vooral om hoe je met een fout omgaat. Daar beoordelen mensen je op.

En wees nieuwsgierig. Durf vragen te stellen, ook die waarvan je zelf denkt dat ze dom zijn. Van mijn twintig vragen zijn er altijd twee waarvan ik dat denk, en de mensen tegenover mij waarschijnlijk ook. Die neem ik er gewoon bij, want zonder die twee stel ik de achttien andere ook niet. Als je niet vraagt, ga je het ook niet krijgen.

Florian is een van de ambassadeurs van Pauwels Consulting bij onze klanten. Wat die rol in het algemeen inhoudt, lees je in Ambassadeurs brengen de waarden van Pauwels Consulting tot bij de klanten. Hoe de begeleiding vanuit Pauwels eruitziet, vertelt talent manager Debbie Croonen, die de rol mee vormgaf in de farmacluster van de Kempen.