Wie is Maarten?

Hoe ik in een labo ben terechtgekomen

Ik heb eerst vier jaar voor leerkracht gestudeerd en daarna nog drie jaar chemie, een professionele bachelor. Het plan was chemie geven in het onderwijs. Ik ben in de chemische industrie beland en zo hier terechtgekomen. Of ik ooit nog voor de klas ga staan, weet ik niet. Als de kans zich ooit voordoet, misschien wel.

Mijn eerste zes jaar heb ik in een commercieel testlabo gewerkt, op zwavelzuur en olie, in vroege, late en nachtploegen. Daar draaide alles rond snelheid. Een vrachtwagen moest binnen het halfuur vertrekken, dus binnen het halfuur moesten wij resultaten hebben.

Op een bepaald moment hadden we die ploegen niet meer nodig. De eerste leningen waren afbetaald, en dan hebben we gezegd dat we wat meer quality time wilden. Toen een recruiter van Pauwels Consulting mij belde met de vraag of ik consultancy zag zitten, kwam die telefoon dus precies op het juiste moment. Ik werk nu van zeven tot half vier, en zo klopt de balans perfect.

Farma-ervaring had ik niet. Ik kwam uit de zware chemie en ik belandde in het labo van een van de grootste farmaceutische sites van het land. Dat is een compleet andere wereld, maar je krijgt er meteen een volle maand opleiding, dus je wordt goed voorbereid.

Wat het werk in het labo echt is

Het grootste verschil met mijn vorige labo is de documentatie. Daar was een afwijking snel opgelost: een nieuw staal binnenbrengen, een streep door het oude, opnieuw meten. Hier kan die streep niet. Een afwijkend resultaat blijft in het dossier staan, ook als het later ongeldig wordt verklaard. Eerst zoeken we of er een aanwijsbare oorzaak in het labo ligt, een rekenfout of een instrument dat afwijkt. Vinden we die niet, dan volgt een breder onderzoek met een hertestprotocol dat eerst goedgekeurd moet worden. Zo voorkom je dat iemand naar een goed resultaat toe test. Reken op een week tot een maand voor de hertest er is. Dat is eigen aan farma, en dat leer je. Het is ook precies waar iemand die hier nieuw start tegenaan loopt.

Op onze site staan een vijftiental labo's naast elkaar, elk met hun eigen testen en hun eigen expertise. Bij ons draait het vooral rond chromatografie, op één vaste productfamilie. Dat klinkt eenzijdig en dat is het niet: één analyse neemt drie dagen in beslag, met een voorbereidingsdag, de opzet zelf en daarna de berekening. Daarnaast kijk ik de pakketten van collega's na, en ik geef training. Eén voor laboranten, en één keer per maand een globale training.

Is het routine? Ja. Het is nooit één staal dat opgezet wordt, het zijn er twintig tot dertig, en dan is dat twintig tot dertig keer dezelfde handeling. Sommigen houden dat niet vol. Ik wel, en ik denk dat dat gewoon mijn karakter is.

Wat ik zou meegeven aan iemand die net afstudeert: chemie is een theoretische opleiding, en in je eerste job wil je alles kunnen verklaren. Dat is je taak niet. Er zijn mensen die dat denkwerk doen. Jij leest je procedure en je voert ze uit. Wat je er wel voor nodig hebt, is precisie. Een maatkolf vul je druppel per druppel tot de vloeistof exact gelijk is met het streepje. De kleinste schaduw eronder is niet goed, de kleinste druppel erboven ook niet. Verder: geen probleem hebben met procedures volgen, en er toch af en toe over kunnen nadenken. Op de cruciale momenten honderd procent scherp zijn, en voor de rest efficiënt werken. Dat evenwicht is het vak.

Waarom ik me heb opgegeven als ambassadeur

Toen de ambassadeursrol op onze site vrijkwam, ging de vraag open naar iedereen die daar via Pauwels Consulting werkt. Ik heb me opgegeven.

Ik vind vooral dat er iemand moet zijn. Dat is de eerste reden. Het is niet altijd gemakkelijk om voor een klant te werken, en het kantoor kent de klant goed maar kan niet elke dag zien hoe het er op de vloer aan toegaat. Daar zit een ruimte tussen, en die kan iemand invullen die er elke dag staat.

Wat mij het meest aanspreekt, is het kleinste stuk van de rol. Die babbeltjes, mensen samenbrengen. Als iemand zegt dat hij een moeilijke dag heeft, dan is vijf minuten koffie soms genoeg.

Dat ik weet hoeveel zulke vijf minuten waard zijn, komt ergens vandaan. Debbie Croonen is mijn Talent Manager geweest, vandaag is dat Annick Stevens. Zo'n vast aanspreekpunt krijg je er bij Pauwels Consulting bij. Dat heb je bij een rechtstreekse werkgever niet vanzelf, en ook niet bij elk consultancybedrijf. Als ze op de site waren, kwamen ze altijd eens babbelen. Hoe gaat het, hoe loopt het. Dat lijkt klein, en dat is het niet. Er is een periode geweest dat het bij mij wat moeilijker ging, en dan hing ik 's avonds om vijf uur met Debbie aan de telefoon. Niet over werk.

Ik verwacht dat niet van iemand. Ik ga er elke dag van uit dat mensen hun eigen werk hebben. Ik ben op dat vlak al een paar keer aangenaam verrast. En dat is precies wat ik nu voor mijn collega's op de site wil zijn.

"Als iemand zegt dat hij een moeilijke dag heeft, dan is vijf minuten koffie soms genoeg."

Waarom ik denk dat een ambassadeur nodig is

Mensen haken sneller af dan vroeger, en zeker in het begin. In België steeg het aantal vroegtijdig verbroken contracten van onbepaalde duur op één jaar tijd met 16 procent, en bij werknemers onder de 25 is na twaalf maanden bijna één op de vijf contracten beëindigd (Acerta, analyse van 390.000 werknemers bij 31.000 private werkgevers). Dat verbaast mij niet. Als je ergens toekomt en je kent niemand, dan is er weinig dat je vasthoudt.

En de steun die mensen overeind houdt, komt niet in de eerste plaats van boven. 73 procent van de werknemers in de EU zegt steun te krijgen van collega's, tegenover 64 tot 65 procent van hun manager (Eurofound, European Working Conditions Survey 2024). Dat herken ik. Alleen: bij een consultant zijn die naaste collega's die van de klant, en niet die van je eigen werkgever. Daar zit het gat.

Er bestaat bij ons trouwens al zoiets als een peter of meter, en dat is wettelijk geregeld. Een nieuwe werknemer moet begeleid worden door een ervaren collega die de werkgever daarvoor aanduidt (koninklijk besluit van 25 april 2007). Maar dat gaat over veiligheid en welzijn bij het werk zelf. Wat ik doe is iets anders: ervoor zorgen dat je hier ook je eigen werkgever ergens tegen het lijf loopt.

Ik vervang de Talent Manager dus niet. Ik sta gewoon op de plek waar die steun het vaakst vandaan komt: naast je.

Wat het ambassadeurschap voor mij inhoudt

Het ambassadeursprogramma loopt al een tijd, we schreven er eerder over, en het wordt getrokken door de Talent Managers. Ik heb de rol voor mijn start doorgenomen met Annick, en ik ben niet de enige: op een andere farmaceutische site neemt Florian Scheenaerts dezelfde rol op, en hij doet dat al ruim een jaar.

Voor mij komt het neer op aanspreekbaar zijn. Nieuwe collega's verwelkomen, af en toe een lunch organiseren zodat er een groep ontstaat in plaats van een lijst namen, en ervoor zorgen dat iemand die nieuw toekomt niet verdwaalt in de massa en ergens een bekend gezicht tegenkomt.

Daarnaast vang ik de praktische vragen op. Op onze site werken een zeventiental collega's van Pauwels Consulting. Een Talent Manager volgt die mensen van nabij op, maar staat niet elke dag op deze vloer. Waar vind ik wat, hoe loopt dit hier, bij wie moet ik hiervoor zijn. Ik sta er wel, dus bij mij is dat een antwoord van dertig seconden.

En ik hou voeling met wat er speelt. Een team groeit, een afdeling herschikt zich, er komt werk bij. Wie hier elke dag rondloopt, merkt dat eerder dan iemand op kantoor, en dat geef ik door. Voor de mensen op deze site vertegenwoordig ik ook mijn werkgever, en één keer per jaar zitten wij als ambassadeurs mee aan tafel bij de workshop over de resultaten van het Great Place to Work-onderzoek, zodat wat hier op de vloer leeft ook effectief binnen geraakt.

Wat ik als ambassadeur eerst ga doen

Start er binnenkort iemand nieuw? Dan stuur ik sowieso eerst een bericht: "Hoi, ik heb gehoord dat jij de nieuwe collega bent?" Ik probeer daar vrij familiair mee om te gaan en die persoon op zijn gemak te stellen. En daarna spreken we af op een plek waar een koffie kan staan, want dat is minder formeel. Eerst gewoon vragen hoe iemand hier terechtgekomen is, en laten vertellen wat hij zelf kwijt wil. Pas dan het praktische: de systemen waarmee we werken, hoe Pauwels op deze site georganiseerd is, en hoe het bij de klant loopt.

En dan een lunch met een paar collega's erbij. Dat hebben we een paar maanden geleden ook gedaan voor een aantal nieuwe mensen. Gewoon 's middags op de site, ieder zijn eigen boterhammen, en samen gaan zitten. Je moet dat niet groter maken dan het is.

Daarnaast gaan we één keer per maand met onze eigen groep samen eten. En ik hou onze gedeelde mailbox in de gaten, want daar komt binnen wat de mensen hier moeten weten: dat de jaarlijkse bevraging openstaat, dat er ergens een afterwork is, waar wij precies staan op het nieuwjaarsfeest zodat niemand daar alleen rondloopt.

Verder wil ik de mensen graag eens samenbrengen buiten het werk. Een quiz, lasershooten, karaoke. Of gewoon iets gaan drinken na de uren, dat hoeft niets te kosten. Rond de kerstperiode een cadeautje trekken onder elkaar, uit eigen budget. Dat soort dingen.

Wat ik er niet van ga maken, is een tweede job. Het meeste hiervan past in de dagen die er al zijn: een bericht, een middagpauze, vijf minuten in de gang. Dat is ook de enige manier waarop het werkt. Zodra het een agenda-item wordt, gebeurt het niet meer.

Het ambassadeurschap in één avond

Van alle bedrijfsevenementen is het nieuwjaarsfeest mijn favoriet, omdat daar het meeste connectie zit. Vorig jaar liep ik er rond met mijn voorganger als ambassadeur, en zo kwam ik de hele avond mensen tegen die ik kende. Op de Family Day ben je vooral met je eigen gezin.

Dat is de rol in één avond samengevat. Het verschil zat niet in het feest. Het verschil zat erin dat er iemand naast mij liep die mij aan iemand anders voorstelde.