Pauwels people

Werken als Automotive Project Manager: Nico Bracke

03 feb 2020
In onze reeks "Consultants vertellen" is het deze week de beurt aan Nico Bracke, Senior Projectleider Automotive bij Pauwels Consulting. Nico is gepassioneerd door auto's en hij heeft al meer dan 20 jaar werkervaring in de automotive industrie. Nico combineert zijn passie dus met zijn werk. Een mooi verhaal van een enthousiaste collega!

Nico, kun je iets meer vertellen over jezelf?

Na mijn opleiding industrieel ingenieur elektromechanica ben ik op een technisch-commerciële functie van start gegaan. Dat was een bewuste keuze omdat ik het technische van mijn opleiding wilde combineren met een sterke sociale component. Ik werk immers graag met mensen. Dat ligt me goed. Ik vond en vind het nog altijd zeer fijn om mijn klanten écht te helpen. Als ik hen zelf kan helpen: prima! Als ik hen niet kan helpen maar hen kan doorverwijzen: ook prima! Voor mij staat de klant steeds voorop.

Hoe ben je in de automotive industrie terecht gekomen?

Na 2 jaar heb ik de overstap naar de automotive industrie gemaakt. Ik ben gestart bij één van de toeleveranciers van een grote autoconstructeur om uiteindelijk bij deze autoconstructeur zelf gedetacheerd te worden. Ik had altijd al een passie voor wagens, dus dat was mooi meegenomen. Gaandeweg heb ik me gespecialiseerd in site management; het was mijn taak om de lasfabriek telkens weer voor te bereiden op de komst van nieuwe wagens. Dit gebeurde altijd op de stillere momenten: ’s nachts, tijdens weekends en in verlofperiodes.

“Ik heb het geluk gehad om meer prestatiegericht dan tijdsgericht te kunnen werken.”

Dat lijkt me een intensieve job!

Inderdaad. In de periode tussen 2003 en 2008 heb ik elk jaar gemiddeld 35 weekends en alle reguliere verlofperiodes gewerkt. Daar stond wel veel flexibiliteit tegenover. Ik heb het geluk gehad om meer prestatiegericht dan tijdsgericht te kunnen werken. Dit gaf me veel flexibiliteit om mijn werk- en privé-leven op elkaar af te stemmen. Zo werkte ik elk jaar gemiddeld een tiental weken teveel. Dat kon ik natuurlijk nooit allemaal opnemen. Daarom kon ik in de week vaak een paar dagen thuis blijven. In de praktijk was het echter wel zo dat ik op maandag vaak nog een mondelinge toelichting moest geven, dat ik op dinsdag en woensdag al met de planning voor het volgende weekend bezig was en dat ik op donderdag en vrijdag al meetings had om het werk voor het weekend optimaal in te plannen.

“Mijn werk voelt als een hobby voor mij.”

Heb je de werkdruk nooit vervelend gevonden?

Nee. Mijn werk voelt als een hobby voor mij. Ik ben altijd maniakaal met wagens bezig geweest. Toen ik nog niet getrouwd was en geen kinderen had heb ik samen met een vriend 6 oldtimers gekocht om ze te restaureren, voornamelijk Amerikaanse Chevrolet Impala’s uit ’77: auto’s met zware motoren. Wij waren zoveel mogelijk met onze auto’s bezig. We maakten ze mooier en beter en we gebruikten ze om er ceremonies zoals huwelijken mee op te vrolijken. Nu doen we onze auto’s één voor één weg omdat we er geen tijd meer voor hebben.

Wat doe je verder nog in je vrije tijd?

Naast mijn passie voor oldtimers heb ik ook een passie voor snelle wagens. Als ik even tijd heb dan kun je me op het circuit vinden. Het kart-circuit of het circuit van Zolder… Ik vind het heerlijk om met een paar vrienden te racen. Heerlijk om op zo’n manier te ontspannen na een intensieve dag of periode op het werk. Verder doe ik ook veel vrijwilligerswerk voor ANVASPORT (Anders Validen Sport), een vereniging die zich inzet voor alle mensen met een motorische handicap. Wat je daar op menselijk vlak voor terug krijgt is onbetaalbaar.

Hoe ben je met Pauwels Consulting in contact gekomen?

Pauwels Consulting heeft me in 2013 gecontacteerd naar aanleiding van een vacature bij een vrachtwagenconstructeur. In eerste instantie kon ik niet op deze uitnodiging ingaan; ik was nog bij mijn vorige werkgever een project in eindfase aan het opleveren. Maar op een gegeven moment werd de situatie dringend: er moest meteen iemand inspringen. En ik ben gesprongen.

Zou je ooit nog in een andere sector dan de automotive industrie kunnen werken?

Ja, daar ben ik van overtuigd. De laatste 5 tot 6 jaar heb ik me niet langer puur op het uitvoerende geconcentreerd. Ik bekijk projecten nu ook van op een hoger niveau: ik stel masterplannen op, ik maak projectplannen met mijlpalen en ik zoek, contacteer en volg de lijnbouwers op. Ik geef klanten en leveranciers ondersteuning en ik stuur mijn collega’s aan. Deze ervaringen kun je ook buiten de automotive industrie inzetten. Op elk ander project eigenlijk. Maar ik denk niet dat ik zomaar in elke sector zou kunnen werken. De voedingssector ligt me bijvoorbeeld minder. Daar heb ik geen of onvoldoende affiniteit mee. Dat zou me er echter niet van weerhouden om een tijdelijk project in de voedingssector uit voeren. Soms is het goed om andere omgevingen op te zoeken. Dit zorgt voor extra uitdagingen. Maar een langdurig project in een sector die me minder ligt? Nee, liever niet.

“Ik hou enorm van de afwisseling. Elke dag gebeuren er wel onvoorziene zaken.”

Wat vind je leuk aan je job?

Ik hou enorm van de afwisseling. Elke dag gebeuren er wel onvoorziene zaken. Er kan bijvoorbeeld altijd iets stuk gaan waardoor de productie stopt. Op zulke momenten moet je snel goede scenario’s kunnen bedenken om de problemen binnen een aanvaardbaar en realistisch tijdsslot te verhelpen, en zodoende de productieverliezen te minimaliseren. Ik hou er ook van om met mensen te werken. Zolang er chaos en mensen zijn, ben ik blij (lacht). Ik vind het mooi om problemen te verhelpen, maar ik kan er ook van genieten om de machines perfect te laten draaien en mijn collega’s optimaal te laten functioneren. De impact van mensen op de productiviteit is groot en iedere dag weer een uitdaging. De ene collega heeft een ochtendhumeur, de andere een avondhumeur. Er kunnen disputen ontstaan die meteen kunnen interfereren met de professionele verwachtingen en de efficiëntie van de fabriek. Hoe interessant ik het echter ook vindt: ik zou niet voor 100% alleen met mensen kunnen werken. Ik zou ook niet voor 100% met techniek kunnen werken. Ik hou ervan om de combinatie te laten werken. Dat is echt mijn ding.

“Vaak ligt de sleutel erin om mensen anders te laten samenwerken.”

Wat zijn je ambities voor de langere termijn?

In de toekomst wil ik graag op general management niveau opereren. Ik zou graag bij een kleine KMO of een familiaal bedrijf meedenken over de strategie en het dagelijkse reilen en zeilen van de business. Het lijkt me enorm interessant om te bekijken hoe we met dezelfde middelen een hogere efficiëntie kunnen halen. Vaak ligt de sleutel erin om mensen anders te laten samenwerken. Niet noodzakelijk in het snijden en snoeien.

“Als je flexibiliteit en verloning en voldoende uitdaging kunt combineren dan ben je goed bezig.”

Wat is jouw gouden tip aan studenten en nieuwe ingenieurs?

Er komen spontaan 3 zaken in me op:

  1. Laat je niet verleiden door de verloning die bedrijven je bieden. Het is belangrijker om je af te vragen wat je bij je nieuwe werkgever kunt leren, en te bekijken of het bedrijf een goede opstap kan zijn naar een volgende baan.
  2. Zoek naar een bedrijf waar het klikt, waar je ook buiten de box kunt denken en jezelf kunt zijn. Iedereen kan zich voor een korte termijn aanpassen, maar jezelf veranderen is moeilijk. Als je jezelf niet kan of mag zijn dan wreekt dit zich dat vroeg of laat.
  3. Zoek flexibiliteit die in 2 richtingen werkt. Ik hou persoonlijk zelf eerder van prestatie- dan tijdsgerichtgericht werken, omdat dit vaak extra flexibiliteit voor werktijden met zich meebrengt. Ondanks wat er in de media beweerd wordt, leeft het ‘oude’ traditionele beeld echter nog in het grootste deel van de bedrijfswereld.

Opmerking

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Contacteer ons

Heb je vragen voor ons? Neem contact op!

Joke Roggeman Welcome Officer